Surbhi

Jarenlang werkte ik als datawetenschapper. Maar naast mijn carrière beoefende ik mindfulness in de Plum Village-traditie van Thich Nhat Hanh. Er bleef een wens in me groeien: deze zaadjes doorgeven aan kinderen, zodat ze al vroeg in hun leven leren om vaardig om te gaan met de rijkdom van hun binnenwereld. Dus koos ik een andere richting en werd ik mindfulnesstrainer voor kinderen.

De kinderen hebben me meer geleerd dan welke dataset ook. Een meisje rolde tijdens mijn lessen altijd met haar ogen en trok gezichten, en in het begin bracht me dat van mijn stuk. Alles veranderde toen ik het angstige kind erachter begon te zien, dat zich met die reacties beschermde. Langzaam ging ze open, en op een dag vertelde ze de groep dat sommige kinderen op school niet aardig tegen haar waren. Ik bedankte haar voor haar vertrouwen.

Tijdens het verhaal over de jongen die iedereen uitnodigt voor zijn verjaardagsfeest, protesteerde een kind: hij vond het eng om eraan te denken onaardige mensen uit te nodigen. Ik vroeg hem: ‘Het is altijd jouw keuze wie je uitnodigt, maar leert dit verhaal je iets?’ Hij dacht even na en zei: ‘Ik heb geleerd dat ik ze kan laten zijn. Ik hoef me niet aan ze te storen.’

Wat ik vooral heb geleerd: kinderen voelen jouw energie. Als ik stabiel ben in mijn beoefening, voelt de ruimte ook voor hen stabiel. En wat ik hun wil bieden, wil ik ook mezelf bieden: die zachtheid is waar het echte werk begint.

Als dit werk één ding heeft bevestigd, dan is het dit: ik doe dit ontzettend graag. Als volgende stap leer ik Nederlands, zodat ik op een dag ook mindfulness naar Nederlandse scholen kan brengen.