Jelke

Een paar jaar geleden dwong een burn-out me tot stilstand. Mindfulness hielp me om mijn weg terug te vinden. Ik leerde om te vertragen en weer te genieten van de kleine dingen. Toen ik de opleiding tot kindertrainer van Eline Snel tegenkwam, twijfelde ik dan ook geen moment. Ik schreef me diezelfde dag nog in.

Toen ik voor mijn eerste groep kinderen van vier, vijf en zes jaar stond, was ik zenuwachtig. ‘Juf, we zouden toch gaan chillen?’ vroeg een van hen. Tijdens de allereerste oefening keek een meisje verbaasd op: ‘Juf, ik hoorde een piepje in mijn buik!’ Toen een jongen uit de kring stapte omdat het allemaal nog wat te nieuw en spannend voor hem voelde, dwong ik hem niet om terug te komen. Na afloop praatten we er samen over en spraken we af dat hij de volgende keer onze kikkerpop mocht vasthouden en vlak naast mij mocht zitten. Daarna verliet hij de kring niet meer.

Met iedere les groeide mijn zelfvertrouwen en de ontdekkingen van de kinderen bleven me verbazen. Een meisje dat een rozijn bestudeerde, ontdekte kleine ribbeltjes die haar nooit eerder waren opgevallen. Een ander meisje vertelde trots dat ze thuis de ademoefening aan haar grote broer had laten zien. En toen een kind een oefening saai vond, leerde ik dat zelfs dat de moeite waard is om te onderzoeken: hoe voelt verveling eigenlijk in je lichaam?

Ik doe dit werk omdat ik kinderen wil meegeven wat ik zelf zo graag had willen voelen: het vertrouwen dat al hun gevoelens er mogen zijn en dat ze trots mogen zijn op wie ze zijn. Tijdens een recente les trok een kind aan mijn mouw en zei: ‘Juf, ik vind je zo lief!’ Op dat moment wist ik: dit is precies waar ik hoor.

Als kind heb ik veel geworsteld met mijn zelfvertrouwen en was ik vaak zoekende naar wie ik was en welk pad bij mij paste. Die zoektocht heeft mij veel geleerd en heeft me gemaakt tot wie ik nu ben. Daarom vind ik het zo belangrijk dat kinderen zich gezien en gehoord voelen, zodat zij met vertrouwen zichzelf mogen zijn en hun eigen weg durven te volgen.